De Talentenhaven

Véronique Minnebo - Begeleiding van hoogbegaafde kinderen en jongeren
Antwerpen (Berchem)

Ik help (vermoedelijk) sensitieve hoogbegaafden opnieuw hun eigen gevoel, inzicht en talent te vertrouwen, te waarderen én te gebruiken.


Hoi, ik ben Véronique.


Ik wil de manier veranderen waarop wij, hoogbegaafde, sensitieve mensen, naar onszelf kijken. Ik wil dat we ophouden ons voortdurend aan te passen, onze talenten te verbergen of zelfs te ontkennen. Ik wil dat we gaan genieten van onze leer- en nieuwsgierigheid, en die van onze kinderen. Ik wil dat we opkomen voor onze mening, inzichten en eigenheid. Ik gun jou en mij tevredenheid met wie we zijn, gemoedsrust, evenwicht in ons gezin, drive en passie!


Ik ben hoogbegaafdheidsdeskundige, blogger (wanneer ik de tijd vind) en inspirator. Ik ben ook partner van een fijne man en moeder van drie tieners. Hoogbegaafdheid en dubbelbijzonder spelen een grote rol in ons leven (van kindsaf), onze familie en ons gezin; de emotionele rollercoaster is ons dan ook goed vertrouwd.


Eeuwig op zoek naar kennen en kunnen, naar oorzaak en gevolg (soms onvindbaar), struikelend en weer opstaand, maar steeds met een diep vertrouwen in mezelf, in jou en in de wereld - die we samen mooier kunnen maken.


Ben jij een (vermoedelijk) hoogbegaafde volwassene, of ouder van een (vermoedelijk) hoogbegaafd kind?


Je bent voldoende zelfbewust, maar zoekt nog meer zelfinzicht en de durf om hierop te vertrouwen, te bouwen en met je talenten aan de slag te gaan.


Talenten als cognitieve snelheid, vermogen tot diepgang en breed associëren, een allesoverheersende leerhonger en weetgierigheid, doorzettingsvermogen wanneer je gemotiveerd bent, intensiteit, gevoel voor humor, een sterk in- en aanvoelen, en diep verwerken van prikkels…


Je wil genieten van je gezin, je relatie, je job en van jezelf (niet noodzakelijk allemaal aan de orde of in die volgorde).

Je wil je plaats in de wereld innemen en die wereld ook mooier maken. Op jouw manier, met jouw talenten.

Je wil betekenis brengen, zin geven in je dagelijkse leven en je werk.

Je wil vrijheid en autonomie in je denken, voelen en doen.

Je wil je kind sterker in de schoenen laten staan, zelfbewuster en gelukkiger door het leven zien gaan.


Ik weet dat je je soms erg bang, eenzaam, beperkt, onbegrepen, doelloos, machteloos voelt.

Dat je terugschrikt voor keuzes, jezelf niet durft uit te spreken, niet voor jezelf of je kind durft op te komen.


Omdat je door scha en schande hebt ervaren dat jouw manier en jouw ideeën vaak niet worden geapprecieerd. Omdat je soms het gevoel hebt een alien te zijn. Omdat je je moeder- of vaderziel alleen voelt, niet gedragen, niet her- en erkend, zonder valnet.


Ik ben geweest waar jij nu bent. En ben er soms opnieuw.


Als kind, jongere, student, volwassene met een eerste (en tweede en derde en vierde…) job. Toen ik in 2000 voor het eerst moeder werd, voelde ik me zeker en strijdvaardig: ik ging dat varkentje wassen en goed ook! Ik las alle boeken over ouderschap waarop ik de handen kon leggen, en schuimde het internet, toen nog in z’n kinderschoenen, af. Daar vond ik de eerste ouderforums. Wat een zegen, want in mijn omgeving was ik één van de eersten of vond ik weinig herkenning. Al bleek het ook in die digitale wereld niet altijd rozengeur en maneschijn (understatement) en voelde ik me ook daar soms weer die compleet vreemde eend in de bijt. Ik ploeterde, maakte stevige uitschuivers, bleef te lang liggen, zocht passende hulp zonder die te vinden. Ik had toen nog niet door dat de helpende hand kwam van wie me deed nadenken, provocatief soms, en van wie me naar zelfredzaamheid stuurde. Ik wou kant en klare oplossingen. Van anderen. Die ik ze het ook liefst voor mij zag uitvoeren. Ik meende daar recht op te hebben.


Door zoeken, filteren en heroriënteren sprokkelde ik wel inzichten, tips en advies, dat bij mij, mijn relatie en mijn kinderen leek te passen. Ik gooide me in het natuurlijke en onvoorwaardelijke ouderschap, attachment parenting, maakte kennis met het begrip hoogsensitiviteit, maar werd ook in de richting van stoornissen gestuwde: ASS, ADHD, dyssen allerhande. De school, waar ik alwetendheid en werkbare oplossingen zocht, bleek gewoon mee in mijn zoektocht te zitten.

Uiteindelijk opperde iemand ook heel voorzichtig hoogbegaafdheid.

Zo begon en verliep mijn ouderschap tot nu toe: met vinden, verkennen, uitdiepen, proberen, integreren wat goed was, en achterlaten wat niet werkte voor ons. Mijn opvoedingsstijl is daarmee eerder eclectisch. Vaak deden we ook maar wat. Soms hadden we het juist.

Onze kinderen hielden ons ook een spiegel voor. We konden niet anders dan naar onszelf te kijken. En naar onze gezinsdynamiek.


Steeds bewuster en beter geïnformeerd, maar nog steeds mezelf gevangen houdend in wat “moest”, “hoorde”, “altijd al geweest was” en veelal ook van buiten mezelf werd opgedrongen (dat ik het mezelf liét opdringen, voelde ik toen nog niet), kwam ik in 2013 in een burn- en bore-out terecht.

Hoe kon dat nu? Ik hield toch van mijn werk als taal- en studiebegeleider? Ik was er goed in (zei men, en geloofde ik ook wel). Ging ik er niet 100% voor, telkens op zoek naar wat best voor mijn studenten werkte? Met volle goesting om collega’s te inspireren?


Het daaropvolgende therapeutische pad leerde me veel over mezelf, gaf me inzicht in processen, systemen en dynamieken; leerde me eveneens dat ik de bestaande hulpverlening kritisch en assertief mocht en moest benaderen. Me niet monddood moest laten maken door reeds lang bestaande systemen en erkende beroepen, enkel omdàt ze langbestaand en erkend waren… Stilaan durfde ik steeds meer en beter op mijn eigen inzichten en gevoel te vertrouwen. Ik leerde de verbinding tussen voelen en denken en vice versa te herkennen, waarderen en gebruiken. Ik ontdekte mijn ritme, grenzen en noden, en dat ik die mocht en kon bewaken. Ik ontdekte wat bij mij hoorde en wat mening, verwachting, nood of angst van de ander was. En dat die daar zelf mee aan de slag mocht, niet ik.

Ik werd een betere ouder, een betere partner, een betere vriend, een betere versie van mezelf. Door kopje onder te gaan, weer boven te komen en te gaan zwemmen, met de regelmatige reddingsboei waar nodig.


Doorheen verschillende opleidingen rond hoogbegaafdheid, eerst bij Hoogbloeier (Gent) en in 2015 de universitaire ECHA-studie Specialist in Gifted Education aan de Radboud Universiteit Nijmegen, via bijscholingen rond executieve vaardigheden, beelddenken, groeimindset, neurocognitie, coaching, geweldloos verzet/Nieuwe Autoriteit, verbindend communiceren enz. groeide ik en startte De Talentenhaven (2014).


Nog steeds met vallen en opstaan (wow, dat ondernemerschap is een avontuur op zich!)

En ja, ik durf intussen zonder aarzelen te zeggen dat ik je heel wat handvatten, tips, inzichten, materialen en wijsheden kan geven. Dat mijn tips rond opvoeden en ouderschap van hoogbegaafde kinderen, zelfontplooiing, talentontwikkeling, ontspanningstechnieken en studievaardigheden doordacht, doorvoeld, wetenschappelijk onderbouwd zijn en ook op jouw maat geschreven.

Maar vooral wil ik luisteren, naar jouw verhaal, jouw zorgen en bedenkingen, zonder oordeel, met begrip, meevoelend zonder me daarin te verliezen en in stilte. Jouw verhaal blijft bij en van jou, maar wanneer je me uitnodigt, neem ik er graag een stukje aan deel.

Ik wil jou helpen zoeken naar de weg die nu voor jou bestemd is, voor even of voor langer. Door vragen te stellen, die jou tot nadenken stemmen, associaties en mogelijkheden aan het licht brengen, die je nog niet had ontdekt. Of durven te exploreren. Zonder verplichtingen, op jouw ritme. Als je dat wil, bied ik je (kort) wat meer sturing, suggereer ik oplossingen en methodes die hun effect eerder bewezen, wetenschappelijk of ervaringsdeskundig onderbouwd.


Of ik het dan altijd allemaal perfect weet en doe, in mijn leven, gezin en job?


Ben je mal? Tuurlijk niet. Je moest me soms zien onderuitgaan, tegen beter weten in ontploffen tegen mijn liefsten wanneer ik de overprikkeling (en dus mijn grenzen en noden) te lang heb genegeerd. Kom vooral rond de boekhoudkundige kwartaalafsluiting niet mijn kantoor in als je op zoek bent naar een voorbeeld van rustige en geordende administratie…


Maar net uit die persoonlijke ervaringen, goedschiks en kwaadschiks, gecombineerd met grondig verwerkte wetenschappelijke en professionele kennis put ik en deel ik heel graag met jou.

Ik wil graag leven in vrijheid, vertrouwen, liefde, autonomie, creativiteit, steeds ontdekkend en lerend,met doorzettingsvermogen en gedrevenheid.


Datzelfde gun ik ook jou.

Blijf niet langer gevangen in onzekerheid, status quo, aangeleerde hulpeloosheid of andermans waarden!


Zet die eerste stap, want daarmee begint elke tocht. Hoe klein die stap ook, als je hem zet, ben je vertrokken! Durf te denken dat ook jij jouw beren kunt onder ogen zien, aanvaarden en er je weg bij vinden.


Laat je intussen inspireren door de ideeën, blogs, verhalen en tips op deze site.


Meer weten?

Neus eens rond op de site of neem contact op.